Berry yan ürünleri: liften polifenollere ve yeni ürünlere dönüşüm

Tangier'de düzenlenen XLIII Red Fruits Morocco 2026 seminerinde sektör temsilcileri ve akademisyenler, berry üretim atıklarının gıda ve kozmetik uygulamalarına nasıl dönüştürülebileceğini, kalite ve ticari gereksinimleri göz önüne alarak değerlendirdi.

Seminer ve katılımcılar

23 Eylül 2026 tarihinde Tangier'de gerçekleşen XLIII International Seminar on Red Fruits Morocco etkinliğinde, berry yan ürünlerinin ekonomik değere dönüştürülmesi gündeme geldi. Etkinlikte HST – Service Providers CEO'su Luis Nunes ve Fas Kırmızı Meyve Federasyonu (Interproberries) başkanı Mohamed Amouri ile birlikte üniversite ve araştırma kurumu temsilcileri sunum yaptı.

Ele alınan ana ürün ve uygulama alanları

Sunumlarda atık materyallerden elde edilebilecek ana bileşenler olarak lif, pektin, polifenoller ve tohum yağları öne çıktı. Bu ara ürünlerin; gıda formülasyonlarında kullanılabilecek stabilize tozlar, standardize polifenol konsantreleri ve kozmetik sektörü için tohum yağları gibi farklı uygulamalara uygun hale getirilebileceği aktarıldı.

İşleme adımları ve kalite kontrolleri

Uzmanlar, ham madde kabulünden başlayarak ayırma ve stabilizasyon, öğütme veya ekstraksiyon, konsantrasyon ve standardizasyon aşamalarını içeren bir iş akışı önerdi. Ayrıca pestisit, ağır metaller ve mikrobiyal riskler gibi güvenlik kontrollerinin süreçte belirleyici olduğunu vurguladılar; zaman ve sıcaklık gibi proses değişkenleri de tartışıldı.

Ticari değerlendirme: hacim, verim ve maliyet

Büyük ölçekli değerlendirmelerde kullanılabilir yan ürün miktarı, hedeflenen bileşenlerin verimi, işlem maliyetleri ve alıcıların spesifikasyonları önemli rol oynuyor. Sunumlarda, hangi fraksiyonların geliştirileceği seçilirken hem teknik hem de pazara yönelik kriterlerin birlikte ele alınması gerektiği belirtildi.

Ürün geliştirme örnekleri

Akademik ve uygulamalı çalışmalardan örnekler verildi: atık hammaddelerden un üretimi, atıştırmalık barlar ve meyveli içecek prototipleri gibi formülasyonlara dönüşüm gösterildi. Tohumlardan elde edilen yağların kozmetik kullanım potansiyeli ise daha uzun vadeli bir gelişim alanı olarak değerlendirildi.

Alıcı gereksinimlerinin erken aşamada dahil edilmesi

Konuşmacılar, tedarikçi ve alıcının ürün gereksinimlerini süreç boyunca uyumlu hâle getirmesinin önemini vurguladı. Ürünün konsantrasyonu, bileşimi ve fiziksel özellikleri hedef uygulamaya göre şekillendirilmeli; buna göre işlem ve standardizasyon düzeyi belirlenmeli.

Akademi-sanayii işbirliği ve ileri çalışmalar

Sunumlar, analitik değerlendirme ve prototip geliştirme deneyimlerinin sanayi aktörleriyle birlikte yürütülmesinin pratik değerini ortaya koydu. Bu tür iş birliklerinin, hangi yan ürün fraksiyonlarının ticarileştirileceğini ve hangi ürün kategorilerine odaklanılacağını netleştirmeye yardımcı olduğu aktarıldı.

Öne çıkan çıkarımlar

• Değerlendirilebilecek ana bileşenler: lif, pektin, polifenoller, tohum yağları.
• İşlem hattı: kabul → ayırma/stabilizasyon → öğütme/ekstraksiyon → konsantrasyon → standardizasyon.
• Kalite ve güvenlik kontrolleri: pestisit, ağır metal ve mikroorganizma testleri gereklidir.
• Ticari kararlar; bulunabilirlik, verim, maliyet ve alıcı spesifikasyonlarına dayandırılmalıdır.
• Prototip örnekleri: atık unları, atıştırmalık barlar ve meyve içecekleri.
• Tohum yağları kozmetik uygulamalar için potansiyel sunuyor ancak geliştirme süresi daha uzun olabilir.

Seminer kapsamında yapılan sunumlar ve prototip çalışmaları hakkında detaylı bilgiler ve röportajlar için kaynakta belirtilen içeriklere göz atılabilir; organizatörler ayrıca Blueberries TV üzerinden ilgili röportajları izlemeye açtı.