Meksika’da yaban mersini üretimi genişliyor: ihracat, çeşitlilik ve lojistik gündemde

Son yıllarda hızla büyüyen Meksika yaban mersini endüstrisi; üretim artışı, kuzey pazarlara yakınlık ve liman/lojistik eksikleri tartışılacak. XXII Uluslararası Yaban Mersini Semineri 25–26 Mayıs’ta yapılacak.

Meksika’nın yaban mersini sektörü büyümesini sürdürüyor

Meksika’da yaban mersini üretimi yaklaşık iki on yıllık bir geçmişe sahip bir sektör olup, yıllık ortalama %20'nin üzerinde büyüme gösterdiği bildiriliyor. Sektör, kaliteyi artırmaya yönelik adımlar atarken üretim alanı, çeşit portföyü ve üretim tekniklerinde genişleme kaydedildi.

Seminer: sektörün öncelikleri masada

25–26 Mayıs tarihlerinde Expo Guadalajara'da düzenlenecek olan XXII Uluslararası Yaban Mersini Semineri, üreticilerin karşılaştığı başlıca konuları ve büyüme fırsatlarını ele almak üzere planlandı. Etkinlik, hem üretim hem de lojistik ve pazarlama başlıklarına odaklanacak.

Üretim verileri

Resmi verilere göre üretim miktarlarında hızlı bir yükseliş yaşandı: 2015/2016 döneminde 15.000 tondan 29.000 tona, 2017'de 37.000 tona, 2018'de 40.000 tona, 2019'da 49.000 tona ve 2020'de 50.000 tonun üzerine çıktığı aktarılıyor. Bu rakamlar sektördeki sürekli artış eğilimini gösteriyor.

İklimsel ve üretim avantajları

Meksika, tropikal iklim koşullarında yaban mersini üretimi yapan öncü ülkeler arasında yer alıyor; bu durum araştırma ve üretim yöntemleri açısından başka benzer bölgeler için ilgi çekici kabul ediliyor.

İhracat yapısı ve sezon süresi

Üretilen yüksek miktarın yaklaşık %95'i ABD ve Kanada pazarlarına yönlendiriliyor; son sezonlarda bu bölgelere yapılan sevkiyat hacimleri üç katına çıktı. Üretim en yoğun olarak Şubat–Nisan döneminde görülmesine rağmen sezon pratikte Eylül–Haziran aralığına yayılıyor; kuzey pazarlarına karayoluyla yakın mesafe ve görece düşük işçilik maliyeti rekabet avantajı sağlıyor.

Bölgesel yatırım ve temel üretici eyaletler

Büyük yatırımların ağırlığı ülkenin kuzeyine kaydı; bu durum Kuzey Amerika pazarına erişimi kolaylaştırıyor. Sinaloa, Jalisco ve Michoacán şu anda sektörde öne çıkan üretici eyaletler arasında sayılıyor.

Pazar çeşitlendirme ve dış engeller

Pazar çeşitlendirmesi sektöre önceliklerden biri olarak belirtiliyor. Japonya, ihracatta Meksika için ikinci büyük hedef olarak öne çıkarken, Çin ile ihracat protokolleri mevcut fakat serbest ticaret anlaşması yok ve yüksek tarifeler nedeniyle gönderilen hacim sınırlı kalıyor.

Lojistik, liman ve soğuk zincir eksikleri

Yeni pazarlara taze meyve ihracatında büyümek isteniyorsa, post-harvest (hasat sonrası) süreçlerinin iyileştirilmesi, liman altyapısının güçlendirilmesi ve deniz taşımacılığı konusundaki deneyimin artırılması gerektiği vurgulanıyor.

İç tüketim ve uluslararası varlık

Meksika, ürünlerini 20'den fazla ülkeye gönderiyor ancak iç pazarda tüketim kültürü zayıf; ülke nüfusu 120 milyonu aşarken iç talebi artırmak için Aneberries gibi kuruluşlar tanıtım çalışmaları yürütüyor.

Toplantının beklenen kazanımları

Seminer programı boyunca üretim teknikleri, verimlilik, pazarlama ve lojistik konuları ele alınacak; katılımcılar için hem bilgi paylaşımı hem de iş bağlantıları kurma imkanı öngörülüyor.

Öne çıkan maddeler

• Endüstri yaklaşık iki dekadır gelişiyor ve yıllık ortalama %20'nin üzerinde büyüme kaydedildiği bildiriliyor.
• Üretim (resmi raporlar): 2015/2016: 15.000→29.000 ton; 2017: 37.000 t; 2018: 40.000 t; 2019: 49.000 t; 2020: 50.000+ t.
• %95 civarı üretim ABD ve Kanada’ya ihraç ediliyor; sevkiyatlar son sezonlarda üç katına çıktı.
• Sezon Eylül–Haziran aralığına yayılıyor; zirve Şubat–Nisan döneminde görülüyor.
• Sinaloa, Jalisco ve Michoacán başlıca üretim merkezleri; kuzeye yönelen yatırımlar arttı.
• Japonya ikinci büyük dış pazar; Çin’e ilişkin protokoller olmakla birlikte yüksek tarifeler nedeniyle düşük hacimler söz konusu.
• Liman altyapısı, hasat sonrası süreçler ve deniz taşımacılığındaki deneyim, yeni pazarlara erişimde kısıt oluşturuyor.