Yaban mersini biyoaktifleri, obez ve insülin direnci olan yetişkinlerde insülin duyarlılığını artırdı
The Journal of Nutrition’da yayımlanan çift kör, randomize kontrollü bir çalışmada, yaban mersininden elde edilen biyoaktifleri 6 hafta tüketen obez ve diyabeti olmayan yetişkinlerde insülin duyarlılığı plaseboya kıyasla daha fazla iyileşti.
Çalışmanın odağı
Yaban mersininin (blueberry) içerdiği biyoaktif bileşenlerin metabolik sağlık üzerindeki etkisi uzun süredir araştırılıyor. PubMed’de yer alan ve The Journal of Nutrition dergisinde yayımlanan bu klinik çalışmada, yaban mersini kaynaklı biyoaktiflerin obez ve insülin direnci bulunan yetişkinlerde tüm vücut insülin duyarlılığı üzerindeki etkisi değerlendirildi.
Tasarım: çift kör, randomize, plasebo kontrollü
Araştırma, çift kör ve randomize bir düzenekte yürütüldü. Çalışmaya, tarama sürecinin ardından 32 kişi dahil edildi. Katılımcılar obez, diyabeti olmayan ve insülin direnci bulunan kadın ve erkeklerden oluştu.
Başlangıçta (0. hafta) insülin duyarlılığı, klinik araştırmalarda “altın standart” yöntemlerden biri kabul edilen hiperinsülinemik-öglisemik klemp tekniğiyle ölçüldü. Aynı zamanda adipozite (yağlanma göstergeleri) ve kanda inflamasyonla ilişkili biyobelirteçler de kayda alındı.
Uygulama: 6 hafta boyunca günde iki kez smoothie
Katılımcılar iki gruba ayrıldı:
- Yaban mersini grubu (n=15): Her bir porsiyonda 22,5 g yaban mersini biyoaktifi içeren smoothie.
- Plasebo grubu (n=17): Besin içeriği benzer, ancak yaban mersini biyoaktifi eklenmemiş smoothie.
Her iki grup da bu içecekleri günde iki kez tüketti ve müdahale süresi 6 hafta olarak belirtildi.
Kilo kontrolü ve beslenme takibi
Çalışmada, olası etkinin kilo değişiminden kaynaklanmaması için katılımcılardan vücut ağırlıklarını korumaları istendi. Bunun için, smoothie’lerin sağladığı enerjiye denk gelecek şekilde günlük serbest tüketimlerini azaltmaları yönünde bilgilendirme yapıldı.
Katılımcıların kiloları haftalık takip edildi. Ayrıca 3 günlük besin tüketim kayıtları başlangıçta, çalışmanın ortasında ve sonunda toplandı.
Sonuç: İnsülin duyarlılığında daha belirgin artış
Çalışma sonunda insülin duyarlılığı yeniden ölçüldü. Araştırmacıların bildirdiğine göre, insülin duyarlılığındaki ortalama değişim yaban mersini grubunda plaseboya kıyasla daha yüksek bulundu.
Sayısal olarak, insülin duyarlılığındaki ortalama artış yaban mersini grubunda 1,7 ± 0,5, plasebo grubunda ise 0,4 ± 0,4 (mg·kg yağsız vücut kütlesi-1·dk-1) olarak raporlandı; fark için P=0,04 değeri verildi.
Adipozite ve inflamasyon göstergelerinde belirgin değişim yok
Araştırma özetinde, insülin duyarlılığındaki iyileşmenin adipozite, enerji alımı ve ölçülen inflamatuvar biyobelirteçlerde anlamlı bir değişim olmadan gerçekleştiği ifade edildi.
Bu bulgu, en azından bu örneklem ve süre için, etkinin yalnızca kilo kaybı gibi bir faktörle açıklanamayabileceğine işaret ediyor. Ancak çalışma süresi ve örneklem büyüklüğü nedeniyle sonuçların genellenebilirliği sınırlı olabilir.
Kayıt ve çıkar çatışması beyanı
Denemenin ClinicalTrials.gov kaydı NCT01005420 numarasıyla yer alıyor.
Çıkar çatışması bölümünde, yazarların çoğu için çıkar çatışması bildirilmediği; yazarlar arasında yer alan W. T. Cefalu’nun ise United States Highbush Blueberry Council’dan araştırma fonu aldığı bilgisi paylaşıldı.
Öne çıkanlar
- Yayın türü: Randomize kontrollü klinik çalışma (çift kör, plasebo kontrollü).
- Katılımcılar: 32 obez, diyabeti olmayan, insülin direnci olan yetişkin.
- Müdahale: 6 hafta boyunca günde iki kez smoothie; bir grupta 22,5 g yaban mersini biyoaktifi.
- Birincil bulgu: İnsülin duyarlılığı artışı yaban mersini grubunda daha yüksek (P=0,04).
- Ek bulgular: Adipozite, enerji alımı ve inflamasyon biyobelirteçlerinde anlamlı değişim bildirilmedi.
- Ölçüm yöntemi: Hiperinsülinemik-öglisemik klemp tekniği.
- Klinik kayıt: NCT01005420.
- Finansman notu: Yazarlardan biri ABD Highbush Blueberry Council’dan fon aldığını beyan etti.
Not: Bu içerik, bir araştırma özetinden derlenmiş haber formatında bilgilendirmedir; tıbbi öneri yerine geçmez.
Kaynak bağlantısı: pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20724487
Türkçe çeviri: Google Çeviri ile aç

