IBO: Yaban mersini üretimi 2029’a kadar 1 milyon ton artabilir
Fruit Attraction 2026’daki IBO World Blueberry Forum’da sunulan modele göre taze ve işlenmiş yaban mersini üretimi 2029’da 3,36 milyon tonu aşabilir. Forumda verimlilik, üretim maliyetleri ve premium kalite segmentinin pazardaki etkisi de ele alındı.
IBO’nun 2026 Küresel Yaban Mersini Raporu’nda paylaşılan modele göre, taze ve işlenmiş yaban mersininde küresel üretim 2029’a kadar 3,36 milyon tonu aşabilir. Bu tahmin, 2025’e kıyasla 1 milyon tondan biraz fazla ek üretime işaret ediyor; gerçekleşmesi kesinleşmiş bir hacim değil.
Rapor, 7 Ekim’de Madrid’deki IFEMA’da, Fruit Attraction 2026 kapsamında düzenlenen IBO World Blueberry Forum’da ele alındı. Cort Brazelton’ın sunduğu verilere göre yüksek çalı tipi yaban mersini üretimi 2025’te 2,33 milyon tona, ekili alan ise 303.076 hektara ulaştı. Bu alanın 257.971 hektarı üretimdeydi; dolayısıyla bazı bahçeler henüz tam ticari üretim düzeyine erişmemişti.
Uluslararası ticaret verilerinde ithalat hacmi 2016’ya kıyasla yaklaşık üç katına çıkarken, 2025’te ortalama ticaret değeri 6,64 ABD doları/kg olarak verildi. Bu değer, tüm küresel üretimin fiyatı değil; ülkeler arasındaki ticarete konu olan meyveye ilişkin bir göstergedir. Brazelton, enflasyon etkisi hesaba katıldığında 2025 değerinin 2016’daki zirveye yakın olduğunu ve ortalama fiyatların görece istikrarlı seyrettiğini belirtti.
Üretim artışı verimlilikle aynı anlama gelmiyor
Yüksek çalı tipi yaban mersininde küresel ortalama verim 2025’te hektar başına 9.045 kg oldu. Brazelton bu düzeyi düşük buldu ve verim artışı için alan bulunduğunu vurguladı; açıklaması evrensel bir kârlılık eşiği olarak sunulmadı. Üretim artışının bir bölümünün yeni alanların ticari üretime geçmesinden kaynaklandığı da belirtildi.
IBO raporu; arazi, su, iş gücü ve üretim maliyetlerini büyümeyi sınırlayabilecek unsurlar arasında sayıyor. Düşük ya da sıfır soğuklama ihtiyacına sahip bölgelerde geçmişte hızlı üretime geçiş ve daha düşük işçilik maliyetleri avantaj sağlarken, girdi ve işçilik maliyetleri, suya erişim, zararlı ve hastalık baskısı ile lojistik güçlükler bu avantajları etkileyebiliyor. Brazelton, bölgeler arasındaki birim maliyet farklarının zamanla daralabileceğini öne sürdü; bunun henüz kesinleşmiş bir yakınsama olmadığı aktarıldı.
Kalite segmentasyonu ve perakende deneyimi
Forumda standart ve premium meyve arasındaki kalite farkının pazardaki karşılığı da değerlendirildi. IBO’nun Avrupa ve Kuzey Amerika pazarlarını kapsayan 104 haftalık analizinde, standart meyve için gözlenen en düşük haftalık sevkiyat fiyatı, karşılaştırılabilir premium meyveninkinden yüzde 42 daha düşüktü. Bu bulgu ortalama fiyat farkı anlamına gelmiyor ve her premium ürünün yüzde 42 daha yüksek fiyat aldığı sonucunu vermiyor.
Raporda premium kalite yalnızca meyve iriliğiyle tanımlanmıyor; tat, doku ve sertlik gibi tüketici deneyimi özellikleri ile yeni çeşitler de bu segmentle ilişkilendiriliyor. Forumda sunulan karşılaştırmada, “üst düzey kalite” olarak nitelenen meyvenin arz içindeki payı ekim sonu ve kasımın bazı haftalarında yüzde 30–40’a ulaşırken yaz aylarında yüzde 1’in altına indi.
EDEKA’dan Christoph Stricker, perakende açısından fiyatın önemli olduğunu, ancak tekrar satın alma kararında ürün kalitesi, muhafaza durumu, sunum ve markanın verdiği sözü yerine getirmesinin de etkili olduğunu anlattı. Tüketici beklentisini karşılamayan ürünün, uygun fiyatlı olsa bile tekrar alımı desteklemeyebileceği mesajı öne çıktı.
Forumun Global Leaders Panel oturumunda üretim, pazarlama, yatırım ve perakende temsilcileri arz, verim, maliyet ve kalite başlıklarını tartıştı. Genel değerlendirmede, sektörün büyüme alanı sürerken ticari sonuçların yalnızca hacme değil; üretim verimliliğine, maliyetlere, meyvenin kalite profiline ve tüketiciye ulaştığı duruma da bağlı olduğu vurgulandı.
Kaynak bağlantısı: blueberriesconsulting.com/en/mas-oferta-menos-margen-de-error-el-arandano-cambia-de-escala-en-fruit-attraction-2026
Türkçe çeviri: Google Çeviri ile aç



