24 haftalık çalışmada dondurularak kurutulmuş yaban mersini p‑tau181 ve NFL seviyelerini etkilemedi
Randomize, çift-kör bir çalışmada 20 g/gün dondurularak kurutulmuş yaban mersini tozu 24 hafta boyunca verildi; ana kan biyobelirteçleri üzerinde anlamlı değişim saptanmadı, ancak diyastolik kan basıncında azalma görüldü.
Çalışma tasarımı ve amaç
Araştırmada, bilişsel olarak sağlıklı yaşlı yetişkinlerde (toplam 57 katılımcı) dondurularak kurutulmuş yaban mersini tozunun kan tabanlı beyin biyobelirteçleri ve bilişsel ölçümlere etkisi değerlendirildi. Çalışma randomize, çift-kör ve plasebo kontrollü olarak yürütüldü; müdahale süresi 24 hafta, doz günde 20 g idi.
Katılımcılar ve ölçümler
Katılımcılar rastgele iki gruba ayrıldı: yaban mersini tozu (n=28; yaş ortalaması 73.5 ± 6.6) ve plasebo (n=29; yaş ortalaması 73.3 ± 5.2). Dört ziyarette (her 8 haftada bir) kan örnekleri alındı ve bilişsel bilgisayar testleri uygulandı. Birincil sonlanımlar serum p‑tau181 ve nörofilament light (NFL) düzeyleriydi; ikincil olarak serbest yağ asitleri (non-esterified fatty acids), GFAP, kan basıncı ve bilişsel testler izlendi.
Başlıca bulgular
24 haftalık uygulamanın sonunda p‑tau181 ve NFL düzeylerinde gruplar arasında zaman içindeki değişim açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p‑etkileşim değerleri sırasıyla ~0.10 ve ~0.58 olarak bildirilmiştir). Sayısal ortalamalar çalışma raporunda yer almaktadır.
İkincil analizlerde, yaban mersini alan grupta diyastolik kan basıncında azalma izlendi (p‑etkileşim ≈ 0.015). Sistolik kan basıncında, bilişsel test performansında ve diğer izlenen biyobelirteçlerde belirgin bir etki rapor edilmedi.
Sonuç
Bu randomize çalışmanın sonuçlarına göre, 24 hafta boyunca günlük 20 g dondurularak kurutulmuş yaban mersini tozu uygulaması, yaşlı yetişkinlerde serum p‑tau181 ve NFL seviyelerini değiştirmedi; bununla birlikte diyastolik kan basıncında düşüş gözlendi. Bulgular, müdahalenin beyin hasarı belirteçleri üzerindeki etkisinin sınırlı olduğunu göstermektedir.
Çalışma kaydı: ClinicalTrials.gov NCT05764824.
Kaynak bağlantısı: pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42251891
Türkçe çeviri: Google Çeviri ile aç